Παθογένειες στον αγροτικό Τομέα

 

Στην ελληνική γη απασχολούνται περίπου 500 χιλιάδες άνθρωποι, οι οποίοι συμβάλουν στην παραγωγή των αγροτικών προϊόντων. Το μεγαλύτερο ποσοστό των αγροτικών προϊόντων, περίπου το 80%, κατευθύνεται στην εσωτερική αγορά για να καλύψει την εγχώρια ζήτηση. Το υπόλοιπο κατευθύνεται σε εξαγωγές. Είναι πολύ σημαντικό ότι οι εξαγωγές της αγροτικής οικονομίας είναι περισσότερες από τις αντίστοιχες εισαγωγές αγροτικών προϊόντων. Αυτή η ζήτηση των ελληνικών αγροτικών προϊόντων στο εξωτερικό, δείχνει την καλή ποιότητα και φήμη τους.

Όμως ο αγροτικός κλάδος ταλαιπωρείται από χρόνιες παθογένειες, οι οποίες δύναται να περιορίσουν την παραγωγή και να δημιουργήσουν επισιτιστική κρίση.

Η πλειοψηφία των απασχολούμενων αγροτών είναι μεγάλοι σε ηλικία. Αυτό σημαίνει ότι τα επόμενα χρόνια, μεγάλο ποσοστό του εργατικού δυναμικού θα συνταξιοδοτηθεί και θα αφήσει ένα μεγάλο κενό στη παραγωγή. Όμως η προσέλκυση νέων ανθρώπων στον αγροτικό τομέα είναι δύσκολο εγχείρημα. Το χαμηλό εισόδημα του αγρότη, η αβεβαιότητα στις καλλιέργειες, οι δύσκολες συνθήκες εργασίας είναι μερικοί από τους λόγους που δεν καθιστούν ελκυστικό το επάγγελμα του αγρότη.

Η ελληνική αγροτική γη είναι κατακερματισμένη σε μικρές αγροτικές μονάδες. Αυτό οφείλεται κυρίως στη μορφολογία της χώρας (ορεινή) και στο μοντέλο της οικογενειακής αγροτικής εκμετάλλευσης.

Το μοντέλο παραγωγής στηρίζεται στην πρακτική εμπειρία του αγροτικού δυναμικού. Σχεδόν κανένας αγρότης δεν έχει παρακολουθήσει κάποιο είδος τεχνικής ή θεωρητικής εκπαίδευσης και επαγγελματικής κατάρτισης. Αυτό έχει σαν επακόλουθο, οι αγρότες να μην μπορούν να ακολουθήσουν τις τεχνολογικές εξελίξεις και να τις εφαρμόσουν στη παραγωγή.

Το κόστος παραγωγής αυξήθηκε τα τελευταία χρόνια. Τα λιπάσματα, η ενέργεια, οι ζωοτροφές και το καύσιμο, επιβαρύνουν το ήδη ελάχιστο εισόδημα του Έλληνα αγρότη κα τον αναγκάζουν να μετακυλήσει μέρος του κόστους στις τιμές των αγροτικών προϊόντων.

Τέλος, η κλιματική αλλαγή της οποίας κύριο γνώρισμα είναι η μείωση των βροχοπτώσεων, οι παρατεταμένοι καύσωνες, τα ακραία καιρικά φαινόμενα, θα δημιουργήσουν προβλήματα στη χρήση των υδατικών πόρων και θα μειώσουν την αγροτική παραγωγή.

Τα κείμενα αποτελούν προσωπικές σκέψεις και προτάσεις.

 Γιάννης Κεφαλάς

Πιθανές οικονομικές επιπτώσεις της υιοθέτησης του Ιατρικού Μηδενισμού (Medical Nihilism)

 

Ο Ιατρικός Μηδενισμός είναι ο σκληρός σκεπτικισμός που αναπτύσσεται στην κοινωνία και εκδηλώνεται με την έκφραση μικρής έως μηδενικής εμπιστοσύνης στην αποτελεσματικότητα των ιατρικών παρεμβάσεων, των φαρμάκων, των εμβολίων και γενικά ως προς την χρησιμότητα και την αποτελεσματικότητα της ιατρικής ως επιστήμης.

Ιστορικά η ιατρική βρίσκεται σε ένα συνεχή πόλεμο με τις ασθένειες και τις πανδημίες με άλλοτε θετικά αποτελέσματα και άλλοτε αποτυχίες. Όμως σε κάθε περίπτωση έχει καταφέρει να εξαλείψει μεγάλες ιστορικά πανδημίες με υψηλή θνησιμότητα.

Κάθε φορά που αμφισβητείται μια ιατρική έρευνα, μια ιατρική παρέμβαση, ή ένα νέο σκεύασμα τότε δημιουργείται χώρος για την εμφάνιση μιας νέας πανδημίας ή ασθένειας. Η οποία θα εξαπλωθεί επηρεάζοντας την ποιότητα ζωής της κοινωνίας. Κάθε ιατρική παρέμβαση που δεν υποστηρίζεται από το σύνολο της κοινωνίας οδηγεί σε έξαρση ασθενειών με επιβάρυνση του συστήματος δημόσιας υγείας και περίθαλψης, αύξηση των δαπανών για την υγεία ως ποσοστό του ΑΕΠ. Η κακή υγεία του πληθυσμού επηρεάζει την παραγωγικότητα, και την ποιότητα των αγαθών και υπηρεσιών. Αποτέλεσμα είναι η μειωμένη οικονομική ανάπτυξη και η συρρίκνωση του ΑΕΠ το οποίο με την σειρά του θα μειώσει τις δαπάνες για την υγεία και θα οδηγήσει σε απώλεια ευημερίας της κοινωνίας.

Τα κείμενα αποτελούν προσωπικές σκέψεις και προτάσεις.

 Γιάννης Κεφαλάς

Οι τρεις πρόσφατες κρίσεις (Μεγάλη Ύφεση του 2008, πανδημία COVID-19 και ενεργειακή κρίση του 2022) και το πως επηρέασαν και διαμόρφωσαν το σκηνικό της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας για τα επόμενα δέκα χρόνια.

 

Τη τελευταία δεκαετία η χώρα μας έχει βιώσει τρείς συνεχόμενες κρίσεις, τη μεγάλη ύφεση του 2008, την πανδημία του covid-19 και την ενεργειακή κρίση του 2022. Οι κρίσεις έχουν αφήσει έντονο το αποτύπωμα τους στην ελληνική οικονομία και κοινωνία.

Η μεγάλη ύφεση του 2008.

Αφορούσε τον χρηματοπιστωτικό κλάδο. Η κρίση ενώ ξεκίνησε από τις ΗΠΑ αλλά λόγω της παγκόσμιας διασυνδεσιμότητας της οικονομίας είχε σημαντικό αντίκτυπο στην ήδη εύθραυστη και αδύναμη ελληνική οικονομία. Οι χρόνιες διαρθρωτικές παθογένειες, οι δομικές αδυναμίες, η υψηλή κατανάλωση με δανεικό χρήμα, η αναβολή αναγκαίων ριζικών μεταρρυθμίσεων, τα δίδυμα ελλείματα, οδήγησαν σε μια τεράστια κρίση χρηματοδότησης. Επακόλουθο ήταν η εφαρμογή των μνημονίων και η συρρίκνωση του ΑΕΠ.

Η κρίση του COVID-19

Είχε επιπτώσεις ταυτόχρονα σε δύο πεδία, στη δημόσια υγεία και στην οικονομία. Στην υγεία η κρίση αφορούσε μια πανδημία από έναν άγνωστο ιό που προκαλούσε σοβαρή αναπνευστική λοίμωξη με μεγάλη θνησιμότητα σε ευάλωτες ομάδες ανθρώπων. Η υψηλή μεταδοτικότητα του ιού σε συνδυασμό με την έλλειψη προληπτικής αγωγής οδήγησε την πολιτεία να εφαρμόσει μέτρα κοινωνικής αποστασιοποίησης για να μην καταρρεύσει το σύστημα υγείας και περίθαλψης. Αποτέλεσμα ήταν να καταρρεύσει κάθε οικονομική δραστηριότητα με αντίκτυπο στην προσφορά - ζήτηση αγαθών καθώς και στην αγορά εργασίας.

Ενεργειακή κρίση του 2022.

Εμφανίστηκε πριν ακόμα μπορέσει η ελληνική οικονομία και κοινωνία να επουλώσει τις πληγές της από την πανδημία COVID-19. Η γεωπολιτική σύγκρουση στην ανατολική Ευρώπη και ο ρόλος της Ρωσίας ως ο μοναδικός προμηθευτής φυσικού αερίου, εκτόξευσε σε δυσθεώρητα ύψη τις τιμές της ενέργειας με επακόλουθο τις ανατιμήσεις σε όλα τα αγαθά.

Οι τρείς παραπάνω κρίσεις που αναλύσαμε επηρέασαν το σκηνικό της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας για τα επόμενα χρόνια. Κληροδότησαν αβεβαιότητα η οποία επιδρά στην οικονομική δραστηριότητα με αυξήσεις των τιμών και του πληθωρισμού που θα συνεχιστούν στο μέλλον λόγω του υψηλού ενεργειακού κόστους. Αποτέλεσμα η μελλοντική συρρίκνωση του Α.Ε.Π και η διάσπαση της κοινωνικής συνοχής. Οι καταναλωτές θα έχουν πιο βραχυπρόθεσμες προσδοκίες και οι κυβερνήσεις θα πρέπει να φροντίζουν αυτές και όχι τα μακροπρόθεσμα σχέδια τους. Οι κυβερνήσεις που δεν θα καταφέρουν να δώσουν λύσεις στις κρίσεις θα καταρρεύσουν και το κενό θα καλύπτεται από το λαϊκισμό και την πολιτική καχυποψία.

Τα κείμενα αποτελούν προσωπικές σκέψεις και προτάσεις.

 Γιάννης Κεφαλάς  

.