Το δικαίωμα της χώρας μας στην νόμιμη άμυνα.

 

Η Τουρκία επανειλημμένως εγείρει το ζήτημα της αποστρατιωτικοποίησης των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου, προβάλλοντας σχετικούς ισχυρισμούς στο πλαίσιο της διμερούς αντιπαράθεσης. Ωστόσο, η θέση αυτή εμφανίζεται αντιφατική, δεδομένου ότι το ίδιο το τουρκικό κράτος διατηρεί ρητή απειλή χρήσης βίας κατά της Ελλάδας και, κατ’ επέκταση, κατά των νησιωτικών της εδαφών. Υπό αυτές τις συνθήκες, η απαίτηση για αποστρατιωτικοποίηση των ελληνικών νησιών στερείται νομικής και πολιτικής συνοχής.

Η ύπαρξη διαρκούς και απροκάλυπτης απειλής, όπως αυτή αποτυπώνεται στο τουρκικό casus belli, συνιστά κρίσιμο στοιχείο που ενεργοποιεί το δικαίωμα της νόμιμης άμυνας, όπως αυτό κατοχυρώνεται στο άρθρο 51 του Καταστατικού Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών. Η Ελλάδα, ως κυρίαρχο κράτος, διαθέτει πλήρες έννομο δικαίωμα να λαμβάνει τα αναγκαία και αναλογικά μέτρα για την προληπτική άμυνα των νησιών της, ιδίως όταν αυτά βρίσκονται σε άμεση γεωγραφική εγγύτητα με μια χώρα που διατηρεί επιθετική ρητορική και στρατιωτικές δυνατότητες ταχείας επέμβασης.

Περαιτέρω, η τουρκική στάση απέναντι στον ελληνισμό έχει ιστορικά επιβεβαιωθεί μέσω συγκεκριμένων πράξεων και στρατηγικών επιλογών, όπως η στρατιωτική εισβολή και συνεχιζόμενη κατοχή μέρους της Κυπριακής Δημοκρατίας, η διατήρηση της Στρατιάς του Αιγαίου με έντονο αποβατικό χαρακτήρα, καθώς και η επίσημη διακήρυξη απειλής πολέμου σε περίπτωση άσκησης νόμιμων ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων. Τα στοιχεία αυτά συγκροτούν ένα σαφές πλαίσιο απειλής, το οποίο δεν μπορεί να αγνοηθεί στη διεθνή έννομη τάξη.

Υπό το πρίσμα αυτό, η στρατιωτική θωράκιση των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου δεν συνιστά επιθετική ενέργεια, αλλά έκφραση του αναφαίρετου δικαιώματος της Ελλάδας στη νόμιμη άμυνα. Η εγκατάλειψη των νησιών σε καθεστώς πλήρους αποστρατιωτικοποίησης, ενόψει των υφιστάμενων απειλών, θα ισοδυναμούσε με σοβαρή παραβίαση της υποχρέωσης του κράτους να διασφαλίζει την εδαφική του ακεραιότητα και την ασφάλεια του πληθυσμού του.

Τέλος, το δικαίωμα προστασίας της εδαφικής ακεραιότητας, της εθνικής κυριαρχίας και της θαλάσσιας επικράτειας της χώρας αποτελεί θεμελιώδη αρχή του διεθνούς δικαίου και δεν μπορεί να τεθεί υπό διαπραγμάτευση ή να αποτελέσει αντικείμενο δικαστικής αμφισβήτησης, καθώς συνδέεται άρρηκτα με την ίδια την κρατική υπόσταση.

Γιάννης Κεφαλάς 

✍️ **Αρθρογράφος & Αναλυτής σε θέματα Δημόσιας Οικονομίας και Διοίκησης

Νομοθετική Πρωτοβουλία από τους πολίτες

 

Η δυνατότητα συγκέντρωσης 500.000 υπογραφών πολιτών παρέχει τη δυνατότητα κατάθεσης συγκεκριμένης πρότασης νόμου στη Βουλή των Ελλήνων για την αντιμετώπιση ενός δημόσιου ζητήματος που αφορά το κοινωνικό σύνολο. Πρόκειται για έναν θεσμό άμεσης δημοκρατικής συμμετοχής, ο οποίος ενισχύει τον ρόλο της κοινωνίας των πολιτών στη νομοθετική διαδικασία και διευρύνει τα πεδία άσκησης της λαϊκής κυριαρχίας.

Το δικαίωμα αυτό κατοχυρώνεται συνταγματικά μέσω του άρθρου 73 του Συντάγματος, στο οποίο προστέθηκε σχετική διάταξη κατά την αναθεώρηση του 2019. Με βάση τη συγκεκριμένη πρόβλεψη, ένα σημαντικό τμήμα του εκλογικού σώματος μπορεί, μέσω της συλλογής του απαιτούμενου αριθμού υπογραφών, να εισάγει προς συζήτηση στη Βουλή πρόταση νόμου για ζητήματα ευρύτερου δημόσιου ενδιαφέροντος.

Ωστόσο, παρά τη θεσμική σημασία αυτού του δημοκρατικού εργαλείου, η πρακτική άσκηση του δικαιώματος παραμένει μέχρι σήμερα αδύνατη. Ο λόγος είναι ότι δεν έχει ακόμη θεσπιστεί ο αναγκαίος εκτελεστικός νόμος που θα ρυθμίζει τη διαδικασία εφαρμογής της λαϊκής νομοθετικής πρωτοβουλίας. Παρότι η συνταγματική αναθεώρηση πραγματοποιήθηκε το 2019, η κυβέρνηση δεν έχει προχωρήσει στην ψήφιση του σχετικού νομοθετικού πλαισίου που θα ενεργοποιούσε ουσιαστικά τον θεσμό.

Η καθυστέρηση αυτή έχει ως αποτέλεσμα να παραμένει ανενεργή μια ιδιαίτερα σημαντική δημοκρατική πρόβλεψη του Συντάγματος, η οποία θα μπορούσε να ενισχύσει τη συμμετοχή των πολιτών στη διαμόρφωση της νομοθεσίας. Κατά συνέπεια, το δικαίωμα των πολιτών να προτείνουν νομοθετικές πρωτοβουλίες, παρά τη συνταγματική του κατοχύρωση, δεν έχει ακόμη μετατραπεί σε λειτουργικό θεσμικό μηχανισμό συμμετοχής στη δημοκρατική διαδικασία.

 Γιάννης Κεφαλάς 

✍️ **Αρθρογράφος & Αναλυτής σε θέματα Δημόσιας Οικονομίας και Διοίκησης

Η χώρα που θέλουμε να παραδώσουμε

 Θέλουμε να χτίσουμε μια χώρα όπου οι επόμενες γενιές δεν θα χαμηλώνουν τις προσδοκίες τους, αλλά θα τις ανεβάζουν.

Μια χώρα όπου η ελπίδα θα υπερισχύει του φόβου.

Όπου η ενότητα θα νικά τη διχόνοια.

Θέλουμε μια πατρίδα στην οποία τα παιδιά θα σέβονται και θα τιμούν τους γονείς τους, θα γνωρίζουν την ιστορία τους και θα παραμένουν πιστά στα ιδεώδη και τις παραδόσεις των προγόνων τους — όχι ως βάρος, αλλά ως πηγή ταυτότητας και δύναμης.

Θέλουμε μια χώρα με αξιοπρεπή εργασία και δίκαιους μισθούς.

Μια χώρα που να επιτρέπει στον καθένα να ονειρεύεται, να δημιουργεί και να εκπληρώνει τις προσωπικές του φιλοδοξίες χωρίς να χρειάζεται να αναζητά το μέλλον του αλλού.

Το όραμα δεν αρκεί χωρίς πράξη

Η επιθυμία, όμως, δεν είναι αρκετή.

Για να διαμορφώσουμε μια τέτοια χώρα απαιτείται σοβαρή, επίμονη και συλλογική προσπάθεια.

Χρειάζεται να αναλάβουμε όλοι την ευθύνη που μας αναλογεί — κράτος, επιχειρήσεις, κοινωνία, πολίτες.

Υποδομές που δημιουργούν ανάπτυξη

Καμία χώρα δεν αναπτύχθηκε χωρίς ισχυρές υποδομές.

Έργα που διευκολύνουν το εμπόριο, μειώνουν το κόστος μεταφορών, ενισχύουν τη διασύνδεση των περιοχών και καθιστούν την οικονομία πιο ανταγωνιστική.

Σύγχρονα δίκτυα μεταφορών, λιμάνια, σιδηρόδρομοι, ψηφιακές υποδομές, έξυπνες πόλεις — όλα αυτά δεν είναι πολυτέλειες. Είναι προϋποθέσεις προόδου.

Τεχνολογία σε κάθε πτυχή της κοινωνίας

Ο κόσμος αλλάζει ραγδαία. Αν δεν αξιοποιήσουμε την τεχνολογία σε κάθε πτυχή της δημόσιας διοίκησης, της παραγωγής και της καθημερινής ζωής, θα μείνουμε πίσω.

Η ψηφιοποίηση του κράτους, η ενίσχυση της καινοτομίας, η στήριξη της έρευνας και της επιχειρηματικότητας δεν είναι επιλογές — είναι αναγκαιότητα.

Υγεία και ποιότητα ζωής

Μια σύγχρονη χώρα οφείλει να προσφέρει αξιοπρεπή και ποιοτική υγειονομική περίθαλψη σε όλους.

Η ενίσχυση του συστήματος υγείας, η πρόληψη, η τεχνολογική αναβάθμιση των νοσοκομείων και η στήριξη του ιατρικού προσωπικού αποτελούν βασικούς πυλώνες κοινωνικής συνοχής.

Η ευημερία δεν μετριέται μόνο με οικονομικούς δείκτες — μετριέται και με την ασφάλεια και την ποιότητα ζωής των πολιτών.

Ενέργεια και αξιοποίηση των φυσικών μας δυνατοτήτων

Η Ελλάδα διαθέτει πλούσιο φυσικό δυναμικό.

Ήλιος, άνεμος, θάλασσα — δυνάμεις που μπορούν να μετατραπούν σε φθηνή και καθαρή ενέργεια.

Η ενεργειακή αυτάρκεια και η αξιοποίηση των ανανεώσιμων πηγών μπορούν να μειώσουν το κόστος για νοικοκυριά και επιχειρήσεις και να ενισχύσουν την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας.

Ένα σχολείο που διαμορφώνει χαρακτήρες και ικανότητες

Το σχολείο δεν πρέπει να περιορίζεται στη μετάδοση πληροφοριών.

Οφείλει να καλλιεργεί αρετές, αξίες, κριτική σκέψη και υπευθυνότητα.

Τα παιδιά μας πρέπει να εφοδιάζονται τόσο με ηθικά εφόδια όσο και με χρήσιμες γνώσεις και δεξιότητες που ανταποκρίνονται στις ανάγκες της σύγχρονης εποχής. Να μπορούν να σταθούν με αυτοπεποίθηση σε έναν απαιτητικό και ανταγωνιστικό κόσμο.

Η ευθύνη είναι συλλογική

Τίποτα από όλα αυτά δεν θα συμβεί αυτόματα.

Δεν θα το πετύχει μια κυβέρνηση μόνη της.

Δεν θα το πετύχει η αγορά από μόνη της.

Δεν θα το πετύχουν οι πολίτες αν λειτουργούν μεμονωμένα.

Χρειάζεται κοινή κατεύθυνση, συνεργασία, υπευθυνότητα και συνέπεια.

Όλα αυτά μπορούμε να τα κάνουμε.

Και οφείλουμε να τα κάνουμε.

Για να αποκτήσουμε την κοινωνία που μας αξίζει.

Για να δημιουργήσουμε ευημερία που δεν θα είναι συγκυριακή, αλλά διαρκής.

Για να παραδώσουμε στα παιδιά μας μια χώρα καλύτερη από αυτή που παραλάβαμε.

 Γιάννης Κεφαλάς 

✍️ **Αρθρογράφος & Αναλυτής σε θέματα Δημόσιας Οικονομίας και Διοίκησης

Ένα ακόμα πείραμα με τις Πανελλήνιες

 

Συζητείται μια αλλαγή που αφορά το μέλλον της μαθητικής νεολαίας μας.

Και το ερώτημα είναι απλό:

Θα ζητηθεί και η δική τους φωνή ή θα νομοθετήσουν για τους νέους χωρίς αυτούς. Είναι το θέμα της αλλαγής της διαδικασίας των πανελληνίων. Το θέμα αυτό είναι πολύ σοβαρό και πρέπει να συμμετέχετε και εσείς οι μαθητές μέσω των δεκαπενταμελών σας στην συζήτηση για το νέο πείραμα των πανελληνίων που ετοιμάζει η κυβέρνηση.  Έχετε λόγω σε αυτή την αλλαγή γιατί εσείς και οι γονείς σας θα είστε οι πρώτοι που θα πάρετε μέρος σε αυτό το πείραμα το οποίο δεν έχει εφαρμοστεί ούτε καν πιλοτικά. Οπότε οποιαδήποτε αστοχία, αδικία, κενό ή αποτυχία του νέου συστήματος θα είστε οι πρώτοι που θα την υποστείτε με συνέπειες να χάσετε ακόμα και την επιτυχία στην αγαπημένη σας σχολή παρόλο τον κόπο σας και τις θυσίες.

Οι Πανελλήνιες, με την σημερινή τους μορφή, είναι ένα σύστημα που έχει μια αρχή:

Ίδιο θέμα. Ίδιο γραπτό. Ίδια κριτήρια. Άγνωστοι επιτηρητές και προπάντων άγνωστοι βαθμολογητές. ένα γραπτό που κρίνεται ανώνυμα.

Και που θέλει η κυβέρνηση τώρα να μας οδηγήσει;

Διαφορετικά θέματα, διαφορετικά κριτήρια, εσωτερικές αξιολογήσεις με επιτηρητές και βαθμολογητές τους ίδιους τους καθηγητές σας. 

Πόσο πίεση έχουν να δεχθούν αυτοί οι δύσμοιροι καθηγητές από διάφορους δρώντες ώστε να βάζουν υψηλή βαθμολογία στα παιδιά στις εξετάσεις. Φανταστείτε Το ζούμε ήδη τώρα που οι βαθμοί δεν μετράνε στις πανελλήνιες.  Πόσο διαβλητό θα γίνει το σύστημα των πανελληνίων και πόσο άδικο για κάποια παιδιά. Σε κάποια σχολεία θα μπαίνουν με διαφορετικά κριτήρια τα εικοσάρια και σε άλλα σχολεία όχι.  Πόσα παιδιά φτωχότερων οικογενειών θα πληρώσουν το μάρμαρο της αλλαγής. Ποιόν εξυπηρετεί αυτή η αλλαγή; Διότι η κυβέρνηση έχει κάνει πλέον εμπόριο την παιδεία. Η πραγματικότητα είναι ότι στα παιδιά των φτωχότερων οικογενειών η κυβέρνηση δυσκολεύει το όνειρο για κοινωνική κινητικότητα.

 Γιάννης Κεφαλάς 

✍️ **Αρθρογράφος & Αναλυτής σε θέματα Δημόσιας Οικονομίας και Διοίκησης